หน้าหลักศูนย์พระเครื่องห้องแสดงพระวิธีเช่า-สั่งจองเว็บบอร์ดติดต่อโฆษณา
 
วิธีดู พระเครื่องเรื่องน่ารู้
จ.ส.อ. เอนก เจกะโพธิ์

วิธีดู พระเครื่องเรื่องน่ารู้
จ.ส.อ. เอนก เจกะโพธิ์

•••••••••••••••••••••••••

พระเครื่องเป็นวัตถุมงคลชนิดหนึ่ง เป็นรูปสมมุติแทนองค์สัมมาสัมพุทธเจ้าของเรา
หรืออาจจะเป็นรูปพระคณาจารย์ต่างๆ แล้วแต่ลักษณะของพระคณาจารย์ผู้สร้าง ที่เกี่ยว
เนื่องในทางพระพุทธศาสนา สร้างไว้เพื่อเป็นสิ่งแทนการเคารพสักการะบูชาหรือรำลึก
ถึงพระองค์ ตลอดจนกระทั่งเป็นการสร้างสืบทอดพระพุทธศาสนาให้ยืดยาวชั่วกลานาน
พระเครื่องต่างๆ จึงเป็นมรดกชิ้นสำคัญอย่างหนึ่ง ที่เราและท่านทั้งหลายชื่นชอบนำมา
สักการะบูชาแทนองค์สัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อเป็นสิริมงคลแก่ตนเองและครอบครัวนั่นเอง
บางครั้งบางครานำมาบูชาแล้ว เป็นที่อัศจรรย์เกิดมีอิทธิปาฏิหาริย์ที่เหลือเชื่อหลายอย่าง
หลายประการที่มองไม่เห็น โดยมีผู้ประสบการณ์จำนวนไม่น้อย เป็นผู้ผ่านเหตุการณ์ที่
ไม่คาดฝันเหล่านั้นมามากบ้างน้อยบ้าง พระเครื่องเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวทางใจอย่างหนึ่ง
ที่มีความเข้มขลังเร้นลับ ที่ไม่สามารถมองเห็นได้ และพระเครื่องนับเป็นสมบัติอันล้ำค่า
ยิ่งอย่างหนึ่งของพระศาสนาและปวงชนชาวไทย แทบทุกครัวเรือน ไม่มีอะไรจะลุ่มลึก
หรือเสมอเหมือนวัตถุมงคลประเภทนี้ได้ พระเครื่องจึงเป็นศาสตร์แขนงหนึ่งที่ไม่มีใคร
ร่ำเรียนจบทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ จะมีบ้างเป็นบางส่วนน้อยเท่านั้น ถ้าจะพูดอย่าง
ตรงไปตรงมาเรื่องของพระเครื่องนั้นเรียนไม่จบหรือไม่รู้หมดทุกอย่าง ซึ่งไม่เหมือน
กับนักศึกษามหาวิทยาลัยสามารถเรียบจบ ได้รับปริญญา ตรี,โท,เอก ตามลำดับ
แต่เรื่องของพระเครื่องนั้นยากที่จะเรียบจบ

ใครก็ได้ที่อวดกันว่ารู้หมดทุกอย่างนั้น ผมไม่เชื่อและคนประเภทนั้นควรจะได้รับฉายาว่าวิกลจริตมากกว่า สาเหตุหนึ่ง
ที่เรียนไม่จบนั้น เพราะในปัจจุบันนี้มีการผลิตพระเครื่องออกจำหน่ายเกลื่อนกลาดเต็มท้องตลาดไปหมด ไม่ว่าจะสถานที่ใด
ที่เป็นแหล่งชุมนุมพระโดยมากจะมีพระแท้น้อยกว่าของไม่จริง (เว้นแต่ศูนย์พระที่มีระดับเท่านั้น) จะมีของแท้มากกว่าของ
ปลอม ดังนั้นท่านต้องเลือกบริโภคเอาเองว่าจะเช่าพระระดับไหน ราคาเท่าไร เรื่องของฟลุ๊คในปัจจุบันนั้นยาก…ยาก…ยากส์
ยากมากที่จะได้พบได้เห็น นอกจากเด็กจะลักขโมยพ่อแม่จำหน่ายเท่านั้น อาจจะได้ฟลุ๊คหรือไม่ก็ได้คุกตารางแทน ระวังไว้ให้ดี
ปัจจุบันยาบ้าเต็มเมืองไทยทุกหัวระแหง เด็กอาจจะขโมยของพ่อแม่จำหน่ายก็ได้

ผู้ผลิตหรือผู้สร้างพระออกจำหน่ายในทุกวันนี้ เป็นผู้มีความสามารถอย่างหนึ่ง นับเป็นอุตสาหกรรมและอาชีพที่อิสระเสรี
จำหน่ายได้กี่หมื่น กี่แสน กี่ล้าน ไม่ต้องเสียภาษีอากร ก็นับเป็นดีของผู้ค้าและผู้ผลิต เว้นโรงงานใหญ่เท่านั้นต้องเสียภาษี

พระเครื่องเกี่ยวเนื่องกับชีวิตประจำวันของบุคคลทุกระดับชั้น ใครจะออกไปทำการทำงานหรือต้องเดินทางไปในระยะ
ใกล้-ไกล โดยมากจะต้องนึกถึงพระเป็นหลักก่อนอื่นใด เมื่อได้พระก็อาราธนาขึ้นคอ ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการทุกชั้น-ยศ
โดยมากนับถือพระน้อยรายที่ไม่นับถือเรื่องของพระเครื่อง จึงนับได้ว่าเป็นเรื่องที่น่าศึกษาและน่าเรียนรู้ แต่ก่อนที่จะเรียนรู้
หรือศึกษา ต้องมีความตั้งใจจริง และถามใจตัวเองก่อนว่า เราต้องการจะเรียนเรื่องอะไร เราต้องเอาสิ่งนั้นมาเป็นแบบอย่าง
(ต้องเป็นของแท้ของจริง) นำมาเปรียบเทียบเพื่อเป็นครูและถามไถ่ผู้รู้จริงเหมือนกับเราจะหัดเรียน ก. ไก่ เราก็ต้องอ่านไป
ทีละขั้นตอนอ่านไปทีละตัวจนกระทั่งจบถึง ฮ. นกฮูก อย่าข้ามขั้นตอนหรือก้าวบันไดทีละสามขั้น บันไดอาจจะหักลงมาได้
จงก้าวไปทีละขั้น ๆ ทีละตอน ๆ จนกระทั่งจบและเข้าใจ

การตั้งใจจริงและความพยายามทำให้เราประสบผลสำเร็จได้ในอนาคต แต่ต้องมีความจดจำเป็นเลิศ และพยายามเข้าไป
เยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ต่าง ๆ ทุก ๆ จังหวัดของประเทศแม้แต่พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านก็ควรเข้าไปเรียนรู้ เพื่อจะได้พบได้เห็นของเก่า
โบร่ำโบราณที่สำคัญในพิพิธภัณฑ์เหล่านั้น และนำมาคิดมานึกมาเปรียบเทียบว่าความเก่าที่มีอายุของวัตถุต่าง ๆ เหล่านั้น มี
ความเก่าจริงหรือไม่ มีอายุสักเท่าไร มีศิลปะอะไร พบที่ไหน วัตถุที่ใช้สร้างเป็นอะไร สนิมที่เกิดจากธรรมชาติที่บอกความเก่า
มีให้ดูให้เห็นเป็นอย่างไร เรานำมาเปรียบเทียบกับของที่เราคิดว่า เหมือนกับที่พิพิธภัณฑ์มีอยู่หรือเปล่า ที่นักจำหน่ายพระ
(ให้เช่า) วางจำหน่ายในท้องตลาด ถ้าเหมือนก็ขอให้เช่า ถ้าไม่เหมือนก็ขอให้หยุดยั้งชั่งใจนับหนึ่งถึงสิบซะก่อน

พิพิธภัณฑ์เป็นแหล่งรวบรวมโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ อันเป็นมรดกทางวัฒนธรรมอันล้ำค่าแห่งหนึ่งที่เราควรจะศึกษาจากที่นั่น
ผมผู้เขียนเรียนรู้มาจากพิพิธภัณฑ์ส่วนหนึ่ง ได้นำสิ่งต่าง ๆ ที่เราพบเห็นนั้นมาเปรียบเทียบให้เกิดทักษะยิ่งขึ้น ทำให้หูตาสว่าง
และมีประสบการณ์มากเป็นอันดับ ผมเชื่อมั่นในตัวเองว่าเกิดมาชาตินี้ทั้งชาติไม่เสียชาติเกิดที่ได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ ไว้อย่างมากมาย
และมีคติประจำใจอยู่อย่างหนึ่งว่า ถ้าริจะเป็นนักนิยมพระ (สะสมพระ) จงอย่าเป็นเสือเฝ้าถ้ำควรออกลาดตระเวนบ่อย ๆ

แหล่งผลิตหรือโรงงานที่ผลิตพระ ถ้าเราสามารถเข้าให้ถึง เข้าไปดูได้ยิ่งจะเกิดความรู้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นกรุแตกที่ไหน ต้องไปให้ถึง หรือบ้านไหน ร้านใดทำพระ เราพยายามเข้าไปดูไปรู้ไปเห็นและนำมาคิดมานึกนำมาเปรียบเทียบเมื่อรู้หลักการ
สร้าง การปั๊ม การเท การหล่อ การแกะสลัก หรือการผสมดินเพื่อทำการสร้างพระแล้ว เราก็นำมาประยุกต์กับความรู้สึกของเรา
ที่เรามีพระรูปร่าง เอกลักษณ์ ทรวดทรง องค์ประกอบ ศิลปะต่าง ๆ เหล่านั้น เพื่อนำมาเปรียบเทียบระหว่างของที่ทำใหม่กับ
ของเก่าเป็นอย่างไร ต้องอยู่ในขั้นที่เราจะต้องพิจารณาให้ถ่องแท้ ถึงแม้ว่าเราจะยังไม่เก่งในวันนี้ วันหน้าเราจะเป็นคนเก่ง
ได้ในอนาคต ถ้าเราสนใจและตั้งใจจริงความสำเร็จต้องเกิดขึ้นแน่นอนด้วยความตั้งใจจริงของเรา

เมื่อเราค้นหาข้อเท็จจริงของพระเครื่องแต่ละชนิดแล้วเราต้องหาเหตุผลอย่างต่อเนื่องเพื่อให้จดจำสิ่งต่าง ๆ ให้ติดอยู่ใน
ขั้วหัวใจ เมื่อเกิดความจำแล้ว "จะลืมยาก" และถ้าสงสัยอย่างไรจงถามผู้รู้เพื่อจะได้มาหักล้างกับคตินิยมของนักสะสมรุ่นคุณปู่
ที่มักจะซ่อนเร้นและปิดบังความลับบางอย่างบางชนิดของพระแต่ละองค์มาตลอด โดยท่านผู้เฒ่าเข้าใจว่าจะรู้ทัน จึงปิดบังไว้
(กลัวจะไม่ได้ของฟลุ๊ค) เมื่อถึงเวลาตายความลับต่าง ๆ ก็ตายไปด้วย หมดโอกาสที่คนรุ่นหลังจะรู้ได้เป็นสิ่งที่น่าเสียดายจริงๆ

คนเก่า ๆ เคยหลอกและโกหกเรามาตลอด แม้แต่พระไม่มีวัดชาวบ้านสร้างเอง เขาก็ยังยัดวัดยัดวาให้เสร็จ บางทีสำนักนี้
สร้างกับบอกว่าไม่มี ไม่ได้สร้างและวัดที่ไม่ได้สร้างจริง ๆ กลับบอกว่าสร้างและมีบางคนย้ายกรุก็มี เอากรุนี่ไปไว้โน่น เอากรุ
โน้นมาไว้นี่ สลับสับเปลี่ยนกันไปมาทำนองนี้ คนรุ่นหลังต่อมาก็จดจำกันเป็นมรดกตกทอดมาจนกระทั่งทุกวันนี้ แต่ก็ยังดีที่มี
หนังสือนิตยสารพระเครื่องต่าง ๆ แทบทุกฉบับ ได้ลงรูปภาพของพระหลายอย่างหลายชนิดให้ได้ชมกันหลายฉบับ ในขณะนี้
(มีภาพพระแท้บ้างและของเทียมบ้างเป็นธรรมดา) ก็นับเป็นโชคดีของแต่ละคนจะสรรหาไว้ในครอบครอง เรื่องสนนราคาแล้ว
แต่จะตกลง โปรดจำและท่องให้ขึ้นใจนะครับว่า หนังสือนิตยสารบางเล่มก็เอาพระปลอมมาลง ต้องพิจารณาให้ดี สิ่งเหล่านี้
ผมไม่โทษ ผอ. ท่านใด แต่โทษลิ่วล้อของท่าน บางทีหนังสือเล่นนั้นมีชื่อผมเข้าไปอีก..ผมอายครับ..ผมอายจังเลยละจะบอกให้

กาลเวลาเท่านั้นที่เราท่านจะต้องใฝ่ศึกษาค้นหาความจริงกันต่อไปว่าข้อเท็จจริงของพระแต่ละชนิด แต่ละพิมพ์ทรงมีความ
นิยมของคนทั่วไปแค่ไหน มีความเป็นมาอย่างไร มีพุทธคุณเท็จจริงเพียงไร เป็นพระยุคใดสมัยใดศิลปะอะไร เป็นพระกรุจริง
หรือไม่ อย่างไร ทรวดทรงองค์ประกอบเป็นอย่างไร เขาเรียกชื่อของท่านว่าอะไร สร้างด้วยเนื้อหาอะไร ผิวพรรณวรรณะ คราบ
กรุเป็นอย่างไร เป็นพระที่พบในจังหวัดใด จงดูให้ละเอียด มีคนชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน พิมพ์ถูกหรือไม่ มีจุดสังเกตที่สำคัญ
หรือเปล่า เป็นพระหักหรือพระซ่อมหรือไม่ และที่สำคัญที่สุด ต้องหาจุดความเก่าทางธรรมชาติในองค์พระให้ได้ เมื่อเราเรียนรู้
มาถึงขั้นนี้แล้วอย่าท้อถอยจงเรียนต่อไปเพื่อให้เกิดความช่ำชองและชำนาญ การเรียนรู้เรื่องพระนั้นไม่จำกัดเพศ, จำกัดวัย,
เด็กเล็กก็สามารถเรียนรู้ได้, บางครั้งเด็กรู้มากกว่าผู้ใหญ่ก็มี เปรียบเทียบเด็กสมัยนี้เขามีความรู้มากยิ่งกว่าพ่อแม่บางคนซะอีก
แต่เขายังขาดประสบการณ์เท่านั้นเอง ลูกดีสามารถสืบทอดเจตนารมณ์ของพ่อแม่ได้ ลูกเกเรเท่านั้นที่จะนำสมบัติของพ่อแม่
มาทำลายหรือจำหน่ายจ่ายแจกโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ บทความและข้อเท็จจริงจะมีคุณค่าหรือไม่นั้น อยู่ที่การปฏิบัติของแต่ละคน
ว่าจะเอาอย่างไร

การเรียนรู้เรื่องพระเราจะต้องไม่ห่างสนามพระ เราต้องเข้าสนามพระอยู่ตลอดเวลา ใครห่างสนามพระถือว่าขาดโรงเรียน
บทเรียนต่าง ๆ มีอยู่ในสนามพระทั้งหมด พระปลอมที่ผู้ผลิตนำมาจำหน่ายในสนามพระทั่ว ๆ ไปนั่นเอง คือ แบบฝึกหัด ใครลง
ได้ขาดเรียนถือว่าไม่รู้ในแบบฝึกหัดนั้น ๆ ถ้าเข้าสอบก็ถือว่าสอบตก สอบไม่ผ่าน เพราะฉะนั้นเราต้องใช้ความพยายามเป็นหลัก
แล้วเราจะประสบความสำเร็จในการดูพระที่เฉียบขาด ถ้าไม่เชื่อท่านจงทดลองปฏิบัติเสียแต่วันนี้ วันหน้าท่านจะต้องเป็นคนเก่ง
ในอนาคตค่อนข้างแน่นอน

เรื่องของการชอบพระ สะสมพระเครื่องหรืออนุรักษ์พระเป็นเรื่องของ นานาจิตตัง หรือ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า รางเนื้อชอบ
รางยา พระบางอย่างไม่น่าเก็บหรือน่าสะสมเลย แต่บางคนก็สะสมและเช่าในราคาแพง แต่พระบางอย่างน่าสะสม น่าบูชากลับ
ไม่มีคนมอง เมินไปเมินมาทั้ง ๆ ที่เป็นของแท้ นี่แหละคือเรื่องของนานาจิตตังหรือรางเนื้อชอบรางยานั่นเอง บางคนรู้บางคนไม่รู้
และถ้าเกิดมีคนรู้เท่าเทียมกันหมด รับรองว่าของที่วางแผงต่าง ๆ คงจำหน่ายไม่ได้เป็นแน่ ผมได้ตระเวน หาพระมาทั่วทิศทั่วแดน
ทั่วแคว้นแดนไทย ประกอบกับเป็นกรรมการรับพระและตัดสินพระมาแล้วไม่ต่ำกว่า 1,000 งานจึงมีประสบการณ์พอสมควร รู้เห็น
สิ่งต่าง ๆ มากมายจึงไม่ขอวิจารณ์สิ่งต่าง ๆ ดังกล่าว เปลืองหน้ากระดาษ ดีไม่ดีประเดี๋ยวจะหาว่ายกย่องตนเองหรือประเภท
กลองดังเองอะไรทำนองนั้น ผมไม่ชอบอยู่แล้ว

ผมไปไหนมาไหนมักจะมีผู้ไถ่ถามอยู่เสมอว่า ทำอย่างไรจึงจะดูพระเป็น ผมก็บอกไปว่าต้องพยายามสนใจและหมั่นศึกษา
หาของจริงของแท้ที่เขานิยมกันเมื่อได้สิ่งของนั้นแล้ว ก็นำมานั่งส่องดู นอนส่อง ยืนส่อง (ส่องกล้องนะครับ) เพื่อให้เกิดทักษะ
และเกิดความจำ ในระยะแรก ๆ นั้นเราอาจจะเรียงลำดับความเป็นมาในองค์พระผิดบ้างถูกบ้าง แต่นาน ๆ ไป จะผิดพลาดน้อยลง
และถ้าไม่เข้าใจขั้นตอนใดให้ปรึกษาหารือหรือขอความรู้ จากผู้รู้จริงเพื่อจะได้เป็นครูที่ช่วยแนะนำให้ แต่ต้องเป็นผู้ที่เชื่อถือได้
ถ้ารู้แล้ว จงเป็นผู้ที่มีความกตัญญูรุ้คุณคน อย่าอกตัญญูเป็นคนที่น่าสมเพท เวทนาที่สุด ใครก็ได้ที่ลบหลู่ครูบาอาจารย์ เขาว่า
ผู้นั้นมักอาภัพอับโชค เท็จจริงอย่างไร ต้องหันมองดูตัวเองในกระจก "คำเตือนเหมือนดั่งกระจกเงา" "ลูกศิษย์ไม่ใช่ลูกสัตว์"

เรื่องของพระเครื่องเป็นเรื่องที่พูดยาก พระบางอย่างบางชนิดเป็นของปลอม ยังจำหน่ายได้ในราคาแพงกว่าของแท้เสียอีก
เพราะคนสมัยนี้ชอบของสวยของงาม ของแท้ไม่สวยไม่งามไม่ชอบอย่างนี้แหละเขาเรียกว่า นานาจิตตัง สำหรับผู้ที่ดูพระเป็น
เล่นพระมานานเขาชอบพระแท้เป็นหลักสวยหรือไม่สวยแต่ชอบทั้งนั้น เรื่องสนนราคาต้องต่อตามกันไปตามธรรมดาของผู้ค้า
ผู้ขาย ผู้รู้จริงย่อมได้เปรียบเทียบผู้ไม่รู้อะไรเลย

การดูพระนั้นมีหลักการและหลักเกณฑ์มีองค์ประกอบสำคัญยิ่งมากมายหลายประการ ที่เราควรจะยึดเป็นหลัก
ปฏิบัติได้ คือ

1. ต้องดูที่รูปทรงองค์ประกอบในองค์พระว่ามีศิลปอะไร, ยุคใด, สมัยใด, กรุไหน, ดูเนื้อหาสาระเรียกและรู้ชื่อของพระ
ว่าชื่ออะไร? มีความนิยมหรือไม่ เป็นพระแท้หรือเปล่า? ต้องดูพระที่มีแสงสว่างพอควร

2. ต้องดูที่มีความเก่าทางธรรมชาติหรือไม่ และต้องดูของใหม่ที่ใช้สารเคมีเพื่อให้เป็นของเก่าได้ด้วยยิ่งดี ถ้าใครไม่เรียนรู้
เรื่องนี้ก็นับว่าอันตรายอยู่เหมือนกัน

3. พระปั๊มในปัจจุบันมีเกร่อในท้องตลาด โดยนำเศษชินหรือพระที่มีเนื้อตะกั่วสนิมแดงมาปั๊ม เช่น พระแก้บน นำมาปั๊ม
ตบตาผู้เช่าระวังไว้

4. อย่าเกิดความอยาก (ความโลภ) ให้มากเกินเหตุเกินผลเพราะพระเครื่องมีหลายร้อย หลายพันชนิดนับไม่ถ้วน
จงเลือกสรรเฉพาะพระที่ชอบ และพระที่มีชื่อเสียงที่เป็นของแท้รู้ที่มา

5. เรื่องของการเรียนรู้เรื่องพระนี้ เป็นการเรียนรู้ยากสอนยาก นอกเสียจากว่า ผู้เรียนมีความตั้งใจจริงหรือไม่
มีความเชื่อถือจากผู้สอนหรือเปล่า

6. การดูพระที่เฉียบขาด ต้องดูที่ตำหนิหรือจุดสังเกตในองค์พระเป็น ไม่ว่า พระพิมพ์ พระปั๊ม พระหล่อ ผิวพื้นใน
องค์พระต้องมีตำหนิทั้งสิ้น จะมีมากมีน้อยเท่านั้น สำหรับพระปลอมจะมีเส้นตำหนิแผ่วบางกว่าของจริง เหตุที่บางหรือเลือนลาง
เพราะเขาถอดพิมพ์จากของจริงมา

7. เส้นตำหนิ ในพระแต่ละองค์มีลักษณะรูปร่างเป็นอย่างไร มีขนาดไหน เป็นเส้นน้ำตก, เส้นขนแมว, เส้นใยบัว, หรือ
เส้นรากไม้, ไข่ปลา อย่างไร จงจำให้แม่นยำ เพราะถือเป็นเส้นครู

8. พระแต่ละเมืองทั่วประเทศไทย มีส่วนผสมของเนื้อพระไม่เหมือนกัน เพียงแต่คล้ายคลึงกัน แม้แต่พระเกจิอาจารย์
องค์เดียวกันสร้างพระแต่ละครั้ง แต่ละรุ่น ก็ไม่สามารถเหมือนกัน (เนื้อ) ถึงแม้ว่าจะใช้สูตรเดียวกัน แต่ผิดกันที่ระยะเวลา

9. พระเก่าที่มีอายุมาก ๆ ไม่ว่าจะเป็นเนื้อประเภทใดก็ตามจะมีลักษณะประจำตัวอยู่อย่างหนึ่งซึ่งสัมผัสได้ด้วยสายตา
คือจะมีลักษณะแห้งผาก คนที่ดูพระไม่เป็นจะดูไม่ออกเลย

10. เราศึกษาเรื่องพระอะไร เราต้องเอาพระแท้มาเป็นแม่แบบหรือนำมาเป็นตัวอย่างดูไปทีละขั้นตอน หรือไล่ไป
ทีละอย่าง ๆ เป็นการอ่านไปทีละขั้นว่า ในองค์พระนั้น ๆ มีมวลสารอะไรบ้างเป็นส่วนผสม พยายามหาของจริงมาเปรียบเทียบ
และหาครูอาจารย์ที่มีความจริงใจเป็นที่ปรึกษา ต้องลดทิฐิมานะยอมเป็นผู้มีอาจารย์ เมื่อรู้แล้วอย่าทรนงตน อย่าเห่อเหิม
ทะเยอะทะยานให้คนอื่นหมั่นไส้

การศึกษาเรื่องพระเครื่อง แตกต่างกับเรื่องของพระสงฆ์มากมายหนักหนา พระสงฆ์ในปัจจุบันมีเรื่องราวต่าง ๆ นานา
มากมาย เช่น กินเหล้ากินยา ทอดแหหาปลา ปล้ำสาวในบาร์ แต่งกายเลียนแบบทหาร อะไรต่อมิอะไรมากโข ทำให้พระศาสนา
มัวหมอง แต่ยังมีพระสงฆ์จำนวนมากเป็นสงฆ์ที่ดีเป็นศรีสง่าของพระศาสนาเป็นอันมาก เราอย่าเอาเรื่องพระสงฆ์ประเภทนั้นกับ
พระเครื่องมาปะปนกันจะทำให้เราหมดศรัทธา เรามาตั้งใจศึกษาค้นคว้าเรื่องของพระเครื่องกันดีกว่า แน่นอนกว่า สบายใจกว่า
ไม่รกสมอง

สรุปความว่า การดูพระนั้นต้องเชื่อครูบาอาจารย์ ท่านสอนให้เราดูพิมพ์ก่อน เมื่อดูพิมพ์ถูกต้องแล้วจึงค่อยดูตำหนิ
เมื่อดูตำหนิถูกต้องแล้วก็ดูที่เนื้อ เมื่อดูที่เนื้อแล้วก็ดูที่องค์ประกอบของพระทั้งหมดว่าถูกต้องแค่ไหน เมื่อดูองค์ประกอบแล้ว
ก็ดูที่คราบกรุ, ผิวกรุ, และความเก่าทางธรรมชาติได้อีกด้วย เมื่อสามารถเรียนรู้ถึงขั้นนี้แล้วก็เหมือนกับเราได้หัดเรียน ก. ไก่
ถึง ฮ. นกฮูก จบแล้วนั่นเอง แล้วท่านจะเป็นคนเล่นพระเก่งได้ในอนาคต แต่ท่านต้องเป็นคนที่ตัดสินใจแน่นอน องค์ประกอบ
ที่สำคัญยิ่ง คือ ดวง, วาสนา, เงินตรา, ถ้าไม่มีเงินเช่าบูชา สิ่งที่ตนปรารถนาก็ไม่สำเร็จ ถึงแม้ว่าเราจะมีสายตาอันเฉียบขาด
สักปานใดก็ตาม องค์ประกอบต่าง ๆ เหล่านี้เข้มขลังยิ่งกว่ามนต์คาถามหาเสน่ห์นับร้อยบทซะอีก.. ถ้าท่านอยากเป็นคนเก่ง
ในเรื่องดูพระ เนื้อดิน, เนื้อชิน, เนื้อผง, เนื้อสำริด, เนื้อว่าน, เนื้อเงิน, เนื้อทองคำ จงหัดดูตามที่กล่าวมานี้รับรองได้ว่าอนาคต
จะต้องเป็นคนเก่งอย่างแน่นอน ก่อนจบขอย้ำเตือนซ้ำอีกครั้งว่า พระเครื่องทุกอย่างทุกชิ้นดูยากแทบทั้งสิ้น และถ้าใครเอาพระ
มาให้ดู ให้อ่าน อย่าอ่าน อย่าดู จงอ่าน จงดู เฉพาะเรา ถ้าไม่ซี้ปึ๊กกันจริง ๆ แล้วอย่าริอ่าน ไปอ่านเข้า เพราะในอดีตปรากฏว่า
คนอ่านพระ โดนฟันกระบาลมามากต่อมาก ดีไม่ดีก็อาจจะมีการตายโหงเข้าอีก


•••••••••••••••••••••••••

www.soonphra.com
ศูนย์พระดอทคอม
คลังข้อมูลพระเครื่องออนไลน์
ติดต่อโฆษณา ที่ ad@soonphra.com หรือ 01-6324576
Copyright 2002 Soonphra.com Allright Reserved